1.     الإمامُ عليٌّ (ع) : نَهى‏ [رسولُ اللَّهِ (ص)‏] أن يُسْتَعمَلَ أجيرٌ حتّى‏ يُعلمَ ما اُجرتُهُ .

امام على (ع) : پيامبر خدا (ص) نهى فرمود از اين كه پيش از عقد قرارداد کسی به كار گرفته شود ! 

2.     رسولُ اللَّهِ (ص) : إذا أحبَّ أحدُكُم صاحِبَهُ أو أخاهُ فليُعْلِمْهُ .

پيامبر خدا (ص) : هرگاه يكى از شما رفيق يا برادر خود را دوست داشته باشد ، آن را به او اظهار كند .

3.     رسولُ اللَّهِ (ص) : إنَّ اللَّهَ تعالى‏ يُحِبُّ المُداوَمَةَ على‏ الإخاءِ القديمِ ، فَداوِمُوا علَيهِ .

پيامبر خدا (ص) : خداوند بزرگ ادامه برادرى ديرينه را دوست مى‏دارد ، بنابر اين آن را ادامه دهيد .

4.     رسولُ اللَّهِ (ص) : خيرُ إخْوانِكَ مَن أعانَكَ على‏ طاعةِ اللَّهِ ، وصَدَّكَ عن مَعاصِيهِ ، وأمَرَكَ برِضاهُ .

پيامبر خدا (ص) : بهترين برادر تو كسى است كه در راه اطاعت خدا ياريت رساند و از نافرمانيهاى او بازت دارد و به خشنودى او فرمانت دهد .

5.     رسولُ اللَّهِ (ص) : إذا رأيتَ مِن أخيكَ ثلاثَ خِصالٍ فارْجُهُ : الحياءُ ، والأمانةُ ، والصِّدقُ ، وإذا لم تَرَها فلا تَرْجُهُ .

پيامبر خدا (ص) : اگر سه خصلت در برادر خود ديدى بدو اميد ببند : حيا ، امانتدارى و راستى . اگر اين سه را نديدى به او اميد مبند.

6.     رسولُ اللَّهِ (ص) : المؤمنُ مِرآةٌ لأخيهِ المؤمنِ ، يَنْصَحُهُ إذا غابَ عنه ، ويُمِيطُ عنه ما يَكْرهُ إذا شَهِدَ .

پيامبر خدا (ص) : مؤمن آينه برادر مؤمن خويش است . در غيابش خيرخواهى او مى‏كند و در حضورش ، امور ناخوشايند را از او دور مى‏گرداند .

7.     رسولُ اللَّهِ (ص) : ما في اُمّتي عبدٌ ألْطَفَ أخاهُ في اللَّهِ بشي‏ءٍ مِن لُطْفٍ إلّا أخْدَمَهُ اللَّهُ مِن خَدَمِ الجنّةِ .

پيامبر خدا (ص) : بنده‏اى از امتم نيست كه به برادر دينى خود مهر و محبتى ورزد مگر آن كه خداوند از خدمتكاران بهشتى به خدمت او درآورد .

8.     رسولُ اللَّهِ (ص) : إذا آخى‏ أحدُكُم رَجُلاً فَلْيَسألْهُ عن اسمِهِ واسمِ أبيهِ وقَبيلتِهِ ومنزلِهِ ؛ فإنّهُ مِن واجبِ‏الحَقِّ وصافي الإخاءِ ،وإلّا فَهِيَ مَودّةٌ حَمْقاءُ .

پيامبر خدا (ص) : هرگاه يكى از شما با كسى طرح برادرى افكند از او نام و نام پدر و قبيله و محل سكونتش را بپرسد ، كه اين كار از حقوق لازم و مايه صفا و خلوص برادرى است ؛ در غير اين صورت ، اين دوستى ، دوستيى نابخردانه است

9.     عنه (ص) : الْقَ أخاكَ بوجْهٍ مُنبسِطٍ .

پيامبر خدا (ص) : با برادرت گشاده‏رو برخورد كن.

10.           بحار الأنوار : كانَ رسولُ اللَّهِ (ص) إذا فَقَد الرّجُلَ مِن إخْوانهِ ثلاثةَ أيّامٍ سألَ عَنهُ ، فإنْ كانَ غائباً دَعا لَهُ ، وإنْ كانَ شاهداً زارَهُ ، وإنْ كانَ مريضاً عادَهُ .

بحار الانوار : پيامبر خدا (ص) هرگاه يكى از برادران خود را سه روز نمى‏ديد جوياى حالش مى‏شد . اگر در شهر نبود برايش دعا مى‏كرد و اگر بود به ديدنش مى‏رفت و اگر بيمار بود عيادتش مى‏كرد .

11.           رسولُ اللَّهِ (ص) : حُسنُ الأدبِ زِينةُ العقلِ .

پيامبر خدا (ص) : ادب نيكو زيور خرد است .

12.           رسولُ اللَّهِ (ص) : أكرِمُوا أولادَكُم وأحْسِنوا آدابَهُم يُغْفَرْ لَكُم .

پيامبر خدا (ص) : فرزندان خود را گرامى بداريد و آنان را خوب تربيت كنيد ، (كه به اين ترتيب) آمرزيده مى‏شويد .

13.           رسولُ اللَّهِ (ص) : علِّموا أولادَكُمُ الصَّلاةَ إذا بَلَغوا سَبْعاً ، واضرِبُوهُمْ علَيها إذا بَلَغوا عَشْراً ، وفَرِّقوا بينَهُم في المَضاجِعِ .

پيامبر خدا (ص) : فرزندان خود را در هفت سالگى نماز بياموزيد و چون ده ساله شدند آنها را بر ترك نماز تنبيه كنيد و بسترهايشان را از هم جدا سازيد .

14.           عنه (ص) : الوَلدُ سَيّدٌ سبعَ سنينَ ، وعبدٌ سبعَ سنينَ ، ووزيرٌ سبعَ سنينَ ، فإنْ رَضِيتَ أخلاقَهُ لإحدى‏ وعشرينَ ، وإلّا فَاضْرِبْ على‏ جَنبِهِ ، فقد أعْذَرتَ إلى‏ اللَّهِ تعالى‏ .

پيامبر خدا (ص) : فرزند ، هفت سال آقاست ، هفت سال بنده و هفت سال وزير . اگر تا بيست و يك سالگى خوى و خصلتهايش را پسنديدى (كه خوب) و گرنه به حال خود رهايش كن ؛ زيرا تو در پيشگاه خداوند متعال معذورى .

15.           عليّ بن أسباط : نَهَى‏ رسولُ اللَّهِ (ص) عنِ الأدبِ عندَ الغَضَبِ .

بحار الأنوار : پيامبر خدا (ص) از تأديب كردن در هنگام خشم نهى فرموده‏است .

16.           رسولُ اللَّهِ (ص) : قُمْ يا بِلالُ فأرِحْنا بالصَّلاةِ .

پيامبر خدا (ص) : بلال ! برخيز و ما را با نماز آسايش بخش .

17.           عنه (ص) : إنّ الشَّيطانَ إذا سَمِعَ النِّداءَ بالصَّلاةِ هَرَبَ .

پيامبر خدا (ص) : شيطان چون آواز دعوت به نماز را بشنود بگريزد .

18.           عنه (ص) : إنّ أهلَ السَّماءِ لا يَسْمَعُونَ مِن أهلِ‏الأرضِ شَيئاً إلّا الأذانَ .

پيامبر خدا (ص) : اهل آسمان از ساكنان زمين چيزى جز اذان نمى‏شنوند .

19.           رسولُ اللَّهِ (ص) : يُغْفَرُ للمؤذّنِ مَدُّ صَوتِهِ وبَصَرِهِ ، ويُصدِّقُهُ كلُّ رطْبٍ ويابِسٍ ، وله مِن كُلِّ مَن يُصلّي بأذانِه حَسَنةٌ

پيامبر خدا (ص) : مؤذّن تا جايى كه صدايش مى‏رسد و نگاهش كار مى‏كند به همان اندازه آمرزيده مى‏شود و هر خشك و ترى (جملات) او را تصديق مى‏كند و به تعداد هر نفرى كه با اذان او نماز بگزارد حسنه‏اى برايش منظور مى‏شود .

20.           رسولُ اللَّهِ (ص) : يا عليُّ ، إذا وُلِدَ لكَ غُلامٌ أو جاريةٌ فأذِّنْ في اُذنِه الُيمنى‏ وأقِمْ في اليُسرى‏ ؛ فإنّه لا يَضُرُّهُ الشّيطانُ أبداً .

پيامبر خدا (ص) : يا على ! هرگاه پسرى يا دخترى برايت به دنيا آمد در گوش راست او اذان بگو و در گوش چپش اقامه ؛ در اين صورت‏شيطان هرگز به او گزندى نمى‏رساند .

21.           رسولُ اللَّهِ (ص) : مَن آذى‏ مُؤمناً فَقَدْ آذاني .

پيامبر خدا (ص) : هر كه مؤمنى را بيازارد بى‏گمان مرا آزار داده‏است .

22.           عنه (ص) : مَن نَظَرَ إلى‏ مؤمنٍ نظرةً يُخيفُهُ بها أخافَهُ اللَّهُ تعالى‏ يومَ لا ظِلَّ إلّا ظِلّهُ .

پيامبر خدا (ص) : هر كس به مؤمنى نگاهى كند كه با آن او را بترساند ، خداوند در روزى كه سايه‏اى جز سايه او نيست وى را بترساند .

23.           عنه (ص) : مَن أحْزَن مُؤمناً ثمّ أعطاهُ الدُّنيا لم يَكُنْ ذلكَ كَفّارتَه ، ولم يُؤْجَرْ عَلَيهِ .

پيامبر خدا (ص) : هر كه مؤمنى را اندوهناك سازد و سپس دنيا را به او بدهد ، اين كار سبب بخشودگى گناهش نشود و در برابر آن پاداشى نبيند .

24.           رسولُ اللَّهِ (ص) : كُفَّ أذاكَ عنِ النّاسِ ؛ فإنّهُ صَدَقةٌ تَصَّدَّقُ بها عَلى‏ نَفْسِكَ .

پيامبر خدا (ص) : به مردم آزار نرسان ، كه بى‏آزارى صدقه‏اى است كه براى خودت مى‏پردازى .

25.           الإمامُ الصّادقُ (ع) : لمّا بَعثَ رسولُ اللَّه (ص) بِبراءةٍ معَ عليٍّ (ع) بَعثَ مَعهُ اُناساً ، وقالَ رسولُ اللَّه (ص) : مَنِ اسْتُؤْسرَ مِنْ غيرِ جِراحةٍ مُثْقِلةٍ فليسَ مِنّا .

امام صادق (ع) : زمانى كه پيامبر خدا (ص) على (ع) را براى اعلام برائت فرستاد ، عدّه‏اى را نيز به همراه او گسيل داشت . و فرمود : هر كس ، بدون آن كه زخمى سنگين بردارد ، خود را تسليم اسارت كند از ما نيست .

26.           «يا أَيُّها النَّبيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرى‏ إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ» .

«اى پيامبر! به اسيرانى كه در دست شما هستند بگو: اگر خدا در دلهايتان خيرى سراغ داشته باشد بهتر از آنچه از شما گرفته شده ارزانيتان خواهد داشت و بر شما مى‏بخشايد و خدا آمرزنده و مهربان است».

27.           رسولُ اللَّهِ (ص) : آفةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ ، وآفةُ الشَّجاعة البغيُ ، وآفةُ السَّماحةِ المَنُّ ، وآفةُ الجَمالِ الخُيَلاءُ ، وآفةُ العِبادةِ الفَتْرةُ ، وآفةُ الحديثِ الكِذبُ ، وآفةُ العلمِ النِّسْيانُ ، وآفةُ الحِلمِ السَّفَهُ ، وآفةُ الحَسَبِ الفَخْرُ ، وآفة الجُودِ السَّرَفُ .

پيامبر خدا (ص) : آفتِ زيركىْ خودستايى است ، آفتِ شجاعتْ تعدّى ، آفتِ گذشتْ منّت ، آفتِ زيبايى غرور ، آفتِ عبادت سستى ، آفتِ سخن گفتن دروغ ، آفتِ دانش ، فراموشى ، آفتِ بردبارى سبكسرى ، آفتِ شرافت خانوادگى فخر فروشى و آفتِ بخشندگى ، اسراف است .

28.           عنه (ص) : آفةُ الدِّينِ الهوى‏ .

پيامبر خدا (ص) : آفتِ دين ، خواهشهاى نفسانى‏است .

29.           رسولُ اللَّهِ (ص) : مَنْ قَلَّ طُعْمُهُ صَحَّ بَطْنُهُ وَصَفَا قَلْبُهُ ، وَمَنْ كَثُرَ طُعْمُهُ سَقُمَ بَطْنُهُ وقَسَا قَلْبُهُ .

پيامبر خدا (ص) : آن كه غذا كم خورَد ، معده‏اش سالم ماند و صفاى دل يابد . و هر كه پرخور باشد معده‏اش بيمار و قلبش سخت شود .

30.           رسولُ اللَّهِ (ص) : مَا مَلأآدَمِيٌّ وِعَاءً شَرَّاً مِنْ بَطْنِهِ .

پيامبر خدا (ص) : آدمى ظرفى بدتر از شكمش ، پر نكرده‏است .

31.           عنه (ص) : لا يَدْخُلُ مَلَكُوتَ السَّمَاواتِ والأرْضِ مَنْ مَلَأَ بَطْنَهُ .

پيامبر خدا (ص) : كسى كه شكم خود را پر كند ، به ملكوت آسمانها و زمين وارد نشود .

32.           عنه (ص) : إيَّاكُمْ وَفُضُولَ المَطْعَمِ ؛ فإنَّهُ يَسِمُ القَلْبَ بِالقَسوةِ ، وَيُبْطِئُ بِالجَوارِحِ عَنِ الطّاعَةِ ، وَيُصِمُّ الهِمَمَ عَنْ سَمَاعِ المَوْعِظَةِ .

پيامبر خدا (ص) : از پرخورى بپرهيزيد كه دل را سخت مى‏كند ، و اعضاى بدن را در اطاعت خدا تنبل مى‏سازد ، و همّتها را از شنيدن پند و اندرز كر مى‏كند .

33.           رسولُ اللَّهِ (ص) : طُوبَى‏ لِمَنْ طَوَى‏ وَجَاعَ وَصَبَرَ ، اُولئكَ الّذِينَ يَشْبَعُونَ يَوْمَ القِيَامَةِ .

پيامبر خدا (ص) : خوشا به حال هر كه اندرون از طعام خالى دارد و گرسنگى بكشد و شكيبايى ورزد . اينان كسانى هستند كه در روز قيامت سير مى‏شوند .

34.           في حديثِ المعراج : قال [رسول اللَّه (ص)‏] : يا رَبِّ ، مَا مِيراثُ الجُوعِ ؟ قال : الحِكْمَةُ ، وَحِفْظُ القَلْبِ ، والتَّقَرُّبُ إلَيّ ، والحُزْنُ الدّائمُ ، وَخِفَّةُ المَؤونَةِ بَيْنَ النَّاسِ ، وَقَوْلُ الحَقِّ ، وَلا يُبالِي عَاشَ بِيُسْرٍ أوْ بِعُسْرٍ .

مستدرك الوسائل : در حديث معراج آمده‏است : پيامبر اكرم (ص) عرض كرد : پروردگارا ! ثمره گرسنگى چيست ؟ فرمود : حكمت و نگهداشتن دل و نزديك شدن به من و اندوه هميشگى و ميان مردم كم زحمت بودن و گفتن حق و باك نداشتن از اين كه به آسودگى زندگى كند يا به سختى .

35.           رسولُ اللَّهِ (ص) : كُلْ وَأنتَ تَشْتَهِي ، وَأمْسِكْ وَأنتَ تَشْتَهِي .

پيامبر خدا (ص) : وقتى اشتها دارى غذا بخور و هنوز اشتها دارى دست از خوردن بشوى .

36.           رسولُ اللَّهِ (ص) : مَنْ أكَلَ وَذُو عَيْنَيْنِ يَنْظُرُ إلَيْهِ وَلَمْ يُواسِهِ ابْتُلِي بِدَاءٍ لَا دَوَاءَ لَهُ .

پيامبر خدا (ص) : هر كه در حال خوردن غذا باشد و بيننده‏اى به او بنگرد و وى او را شريك غذاى خود نكند به دردى بى‏درمان گرفتار آيد .

37.           عنه (ص) : المُؤْمِنُ يَأْكُلُ بشَهْوَةِ أهْلِهِ ، والمُنَافِقُ يَأْكُلُ أهْلُهُ بِشَهْوَتِهِ .

پيامبر خدا (ص) : مؤمن ، به ميل خانواده‏اش خود غذا مى‏خورد و منافق ، خانواده‏اش به ميل او مى‏خورند .

38.           عنه (ع) : أقِرُّوا الحَارَّ حَتّى‏ يَبْرَدَ ، فإنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قُرِّبَ إلَيْهِ طَعَامٌ حَارٌّ فَقَالَ : أقِرُّوهُ حَتَّى‏ يَبْرَدَ ، مَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِيُطْعِمَنَا النَّارَ ، وَالبَرَكَةُ فِي البَارِدِ .

امام على (ع) : غذاى داغ را سرد كنيد ؛ زيرا غذاى داغى در برابر پيامبر (ص) نهاده شد ، آن حضرت فرمود : بگذاريد تا سرد شود . خداوند به ما آتش نمى‏خوراند و بركت در غذاى سرد است .

39.           عنه (ع) - عن آبائهِ عليهم السلام في حديثِ مَناهي النّبيِّ (ص) - : ونَهَى‏ أنْ يُنْفَخَ فِي طَعَامٍ أو شَرَابٍ .

امام صادق (ع) : از قول پدران خود در حديث نهى‏هاى پيامبر (ص) - : پيامبر از فوت كردن در غذا يا آشاميدنى نهى فرمود .

40.           رسولُ اللَّهِ (ص) : خِيَارُكُمْ أحاسِنُكُمْ أخْلَاقاً ، الّذِينَ يَألَفُونَ وَيُؤلَفُونَ .

پيامبر خدا (ص) : بهترين شما خوش‏خوترين شماست ، آنان كه الفت مى‏گيرند و الفت مى‏پذيرند .